Tentoonstelling “Omzien in verwondering”

Flyer "Winter in Waterland"
Flyer “Winter in Waterland”

Deze tentoonstelling heeft gelopen van 7 februari t/m 30 maart 2014.

We kijken met enige verbazing terug over een periode van bijna vijf jaren. Dertig tentoonstellingen hebben we in die tijd in het museum laten zien. Daarvan tonen we de komende maanden een overzicht. Van vrijwel elke tentoonstelling hebben we wel iets bewaard. Een affiche, een schilderij, een foto. En die stellen we in chronologische volgorde van de jaren tentoon. Daarbij geven we de titel van de tentoonstelling aan en wat de specifieke beeltenis voorstelt. Daarnaast een doorgaand verhaal als inleiding tot de hele tentoonstelling, waarbij iets van de achtergronden wordt belicht.

Flyer "Walvissen in Noord"
Flyer “Walvissen in Noord”

Door de archiveringswerkzaamheden van Hans Hamer was een en ander relatief makkelijk terug te vinden. Door de opgedane kennis en ervaring kon Frida Badoux, ons Hoofd Tentoonstellingen, een en ander op elegante wijze vorm geven.

En tussen al die tentoonstellingen door hielden we lezingen, excursies, evenementen, openingen. Begonnen we verhalen te verzamelen en richtten we een bibliotheek in. Langzaam groeide een bescheiden eigen collectie. En we produceerden een bescheiden reeks eigen historische boekjes. Er kwamen ook filmpjes, vaak met een historisch karakter, maar ook werden de openingen van tentoonstellingen vastgelegd.

"Het geheim van de Duivekater"
“Het geheim van de Duivekater”

En altijd was een van de medewerkers present om de bezoekers te ontvangen, van wie we niet alleen de toegangsgelden ontvingen, maar vaak ook de leeftijd, de postcode en het antwoord op de vraag of hij/zij de gratis maandelijkse Nieuwsbrief wilden ontvangen. Zo kwamen we er langzaam achter hoe onze bezoekersgroep is samengesteld.

Omzien in verwondering is een enigszins archaïserende titel, ontleend aan een boek van Annie Romein-Verschoor, waarin ze met veel wijsheid op  haar leven terugblikt.

Die wijsheid hebben wij nog niet ten volle ontwikkeld. We leerden steeds

"Tot de dood ons scheidt"
“Tot de dood ons scheidt”

nieuwe zaken die in het museum van toepassing zijn. Kastjes waar geluid uitkomt als je de deurtjes opent. Een kroon van objecten hoog aan het plafond. Een met echte bioscoopstoelen uitgerust minizaaltje, waarin de filmpjes bekeken kunnen worden. Een als depot ingerichte zolderverdieping. Een fraai overzicht van de hele Waterlandse Zeedijk voor zover die in Noord gelopen en gefietst kan worden, met alle vijftig bezienswaardigheden erbij.

 
Terug